Χερρόνησος πάνω από 10 μποφόρ

Το πανηγύρι του Άϊ Φίλλιπου Χερρονήσου.

Το πανηγύρι του Άϊ Φίλλιπου δεν είναι και πολύ γνωστό αλλά είναι από τα καλά πανηγύρια. Είναι από αυτά τα εκκλησάκια ( Άϊ Φίλλιπος/Αϊ Νικόλας Χερρονήσου) που πρέπει να περπατήσεις από παλιό μονοπάτι για να τα φτάσεις και είναι αυτά πού αξίζουν περισσότερο. Για την προσπάθεια που τους αφιερώνεις.
Το πανηγύρι αυτό είναι πρωινό, που σημαίνει ότι τρως την ρεβυθάδα στις 10:30 το πρωί…και φυσικά πίνεις αντί για καφέ, κρασί…Ευτυχώς είχα πια μάθει το μάθημα μου 3 χρόνια πριν, στο πανηγύρι της Αγιάς Αικατερίνης, (επίσης πρωινό) και είχα αυτήν την φορά ήδη πιει καφέ στο σπίτι.

Η διαδρομή απίθανη, ο καιρός μας έκανε την χάρη και ήταν σκέτη γλύκα, μόνο μπάνιο που δεν κάναμε, γιατί με τόσο φαγητό και κρασί, που να μπεις μέσα…θα πας στον πάτο κατευθείαν παρέα με τους αχινούς!

Καθώς πέρναγε ο Άϊ Γιώργης, το καράβι της γραμμής, αρχίσαμε τα μαθήματα καμπανοκρουσίας και δώστου οι καμπάνες για να χαιρετήσουμε το πλοίο. Μόλις μας σήμανε κάναμε λες και δεν έχουμε ακούσει ποτέ καράβι! Όταν δε το έκανε και δεύτερη φορά, κάναμε σαν τους ναυαγούς, στριγκλιές και χοροπηδήματα…
Και μετά χορός! Είχαμε και τον δάσκαλο χορού μαζί μας οπότε κάηκε το πελεκούδι που λένε!

Στα πανηγύρια που γίνονται μέσα στην διάρκεια της νηστείας, σερβίρουνε βέβαια την κλασική ρεβυθάδα αλλά αντί για κρέας κοκκινιστό με μακαρόνια, σερβίρουν μπακαλιάρο με λαχανοσαλάτα. Όχι ότι στον ξυλόφουρνο δεν είχε και τρία ταψιά με κρέας και πατάτες…Αλλά αυτά είναι για τα βιολιά και για τους… γνώστες. Γιατί σε χρόνο dt εξαφανίζονται. Εδώ ούτε ο πανηγυράς δεν πρόλαβε να φάει.



Στην διαδρομή από το παλιό μονοπάτι.



Στο βάθος ο Άϊ Γιώργης Χερρονήσου. Ο αγαπημένος πολλών.



Για πρώτη φορά είδα ρείκια στην Σίφνο!!



Το εκκλησάκι βρίσκεται δεξιά.

Όσοι θέλουν έρχονται και με βάρκα.

Η με άλογο!

καμπανοκρουσιομαθήματα!

Μια μαγική βόλτα στην Πολύαιγο.

Νωρίς το πρωί, υγρασία και σύννεφα, απαλότητα, ηρεμία, γλυκύτητα…
Βόλτα στην Πολύαιγο με σκάφος, μια ζεστή μέρα του Νοέμβριου…
Όλα σιωπηλά, γαλήνια η θάλασσα, ήρεμος ο άνεμος, μαλακός ο ήλιος.
Δώρο ψυχής.
Στιγμές πολύτιμες.



Η παραλία του φάρου του νησιού. Μαγικό μέρος και κρυφό.



ταν ..ταν... ταν.... ταν.... ταν.........!!!!

Η πιο γνωστή παραλία του νησιού, απέναντι από την Κίμωλο.

Η κουρτίνα.

Οι παραλίες ερημώσανε, το στενό άδειασε, και ο καιρός ακόμη καλά κρατά.

Τώρα αρχίζουν τα ωραία μπάνια στο Αποκοφτό, στην Χρυσοπηγή, στις Σαούρες.
Οι τελευταίοι φίλοι, με αλμύρα να στάζει από τα βρεγμένα μαλλιά με αποχαιρετούν στην άμμο και εύχονται καλό χειμώνα, οι γάτες πιστές στις χειμωνιάτικες μου βόλτες με ακολουθούν στην παραλία ψάχνοντας για κοχύλια για τα κοσμήματα μου, ο πηλός ακόμη κυλάει στα χέρια μου και η περίοδος της άγριας μοναξιάς αρχίζει και πάλι.

Έχω την εντύπωση ότι αυτός ο χειμώνας θα με αλλάξει λιγάκι (ξανά). Θα είναι εποχή ακόμη βαθύτερης εσωτερικής αναζήτησης και ανάλυσης και χρειάζομαι την σιωπή της μοναξιάς. Εφόσον την νιώθω που την νιώθω την άτιμη, ε, ας την κάνω φίλη μου και ας την χρησιμοποιήσω και λίγο.

Όσο για τις βόλτες, περιμένω να πρασινίσει το νησάκι και πάλι. Να κρυώσει λίγο ο καιρός. Και όσο αντέχω, να βουτάω στην θάλασσα. Μου δίνει αλμυρά χαμόγελα.

Η φωτογραφία εκφράζει το συναίσθημα μου αυτήν την στιγμή. Κρυφοκοιτάζω την ψυχή μου, τον χειμώνα, τις δυνατότητες, προσδοκίες και ελπίδες, τα υπέρ και τα κατά, τα καλά και τα κακά. Τώρα αρχίζω και τώρα σιωπώ. Τραβώ την κουρτίνα και θωρώ. Και βουτώ.

Πανηγύρι Χρυσοπηγής

Από το πανηγύρι της Παναγιάς Χρυσοπηγής φέτος.

Red Bull Donkey Cross Ξανά!

Με περισσότερους αναβάτες, μεγαλύτερη διαδρομή και πολύ γέλιο.


http://www.redbull.gr/el/ArticlePage.1184930235629-1156870689/htmlArticlePage.action#page=ArticlePage.1184930235629-1156870689.0

Καλοκαιράκι...

Καλοκαιράκι…
Αλμύρα στο δέρμα και στην γεύση…
Τζιτζίκια μες΄την ζέστη και στα αυτιά…
Κίτρινα σπάρτα μεθυσμένα πλημμυρίζουν την οσμή…
Απέραντο γαλάζιο και λευκός ασβέστης με τυφλώνουν…
Το δροσερό κύμα κυλά στα ακροδάχτυλα μου…
Τα πάντα με κυκλώνουν, με μεθούν, με συναρπάζουν…

Πρέπει να σας αποχαιρετίσω προς το παρόν, δεν μπορώ να κάθομαι μέσα…
Με καταλαβαίνετε…
Πάντα όμως θα σας διαβάζω όταν αφήνετε σχόλια, δεν φεύγω εντελώς. Σας έχω στην σκέψη μου.
Σας αφήνω με μια καλοκαιρινή εικόνα.
Ραντεβού τον Σεπτέμβριο…
Σας φιλώ.

(Μπορεί όμως να κάνω και καμιά ζαβολιά που και που!)